Rovertrails

2012-02-09T18:17:00.006+01:00

GR12 van Schulen naar Zichem
8-2-2011

In een erg winterse dag in februari lopen we met de ijzige wind ind rug van station naar station.
Volg deze koppeling voor een kort verslag.

2012-01-28T17:15:00.000+01:00

Route des ordures van Godarville naar Anderlues bij Charleroi
met stukje GR12

Op een zonnige januaridag in 2012 wandelden we door de Borinage. Een kort verslagje vind je als je de koppeling volgt.

2012-01-24T19:52:00.002+01:00

GR5a en GR512 in een toertje ten oosten van Geraardsbergen

Een mooie wandeling op een betrokken januaridag.

Voor een verslagje (zonder foto's) volg de koppeling.

2011-09-09T12:25:00.001+02:00

GR128 van Tienen naar Zoutleeuw op 7-9-2011

Als u op koppeling klikt krijgt U een verslag in de vorm van een PDF document.

2011-08-20T15:08:00.004+02:00

De GR561 van Lommel naar Borkel

Bloeiende heide, water, bos en stilte. En dit alles in overvloed. Een verslag van een zomerse wandeling.

2011-08-14T16:56:00.002+02:00

GR5 van Schulen bij Diest naar Hasselt.

Op een dag in de zomer: 13-8-2011

Voor een verslag volg de koppeling.

2011-07-28T14:35:00.000+02:00

LAW11 of Grenslandpad

van Eersel naar Schaft over 23 km

Een verslagje met foto's vind U als U op het woord koppeling dubbelklikt.

2011-06-24T13:22:00.001+02:00

GR 122 van Lesdain naar Doornik
dd 23-6-2011

Voor een verslagje volg de koppeling

2011-04-22T13:30:00.000+02:00

GR IJzer van Elzendamme naar Diksmuide
op een zomerse lentedag.

voor een verslag en enkele foto's volg deze koppeling

2011-03-25T18:51:00.001+01:00

De GR512 van Diest naar Sint-Joris-Winge

Op zondag 20-3-2011 maakten we een mooie tocht in Vlaams-Brabant. Het weer en het landschap waren factoren die dit een aangenaam traject maakten.

Klik hier voor een verslagje.

2011-03-25T12:06:00.001+01:00

GR561 van Diest naar Geel op 23-3-2011

Het vroege voorjaar zorgt voor natuurlijke verassingen en maakte het bos doorzichtiger. Een aanrader.

Een kort verlag volgt als U hierop dubbelklikt.

2011-03-17T11:41:00.000+01:00

GR128 van Leuven naar Tienen

Op dinsdag 15-3-2011 reed ik 175 km om bij Tienen te komen. Advies: ga met openbaar vervoer als het kan.
Voor een verslagje volg de koppeling.

2011-03-17T11:34:00.000+01:00

Rond Villers La Ville in de vroege lente.

Een wandelrondje Villers-La_Ville; ga via deze koppeling naar een kort verslagje.

2011-02-09T13:07:00.005+01:00

Het laatste stuk van de GR5a: van Lauwe naar Ruien

Maandag 7-2-2011.

volg deze koppeling voor een volledig verslag

.................................................................

2011-01-13T15:26:00.003+01:00

Balanceren op de taalgrens van België

Op 10-1-2011 wandelen we op de Belgische taalgrens in het Arkenbos.

De onderstaande koppeling brengt je naar een kort verslag.

koppeling.

2011-01-06T18:37:00.005+01:00

3-1-2011 Autour du Castellum (oost)

Zermezele

Castellum oftewel Cassel in Noord Frankrijk ligt op een heuvel van ong. 170 m. het is een oud Romeins dorp dat een knooppunt van gelijknamige wegen was. Nu zetelt het vriendelijke dorp op de troon van Frans Vlaanderen.

Om 10.30 startten we op de heuvel waar op deze winterse maandag maar weinig toeristen te zien zijn. Gemakkelijk parkeren dus. We lopen eerst naar de molen op het hoogste punt van de omgeving en zakken dan langzaam af naar de vlakke agrarische omgeving. Er zijn nogal wat (modderige) paden. Waar het 400 mensen tellende gehucht Hardifort zijn naam vandaan haalt weet ik niet. De (Belgische) uitbaatster van winkel, annex bar, klaagt over de leegloop van het dorp. Zij en haar man kunnen in ieder geval (net) rondkomen. Er is wel een schooltje en er staan veel nieuwe huizen. De koffie smaakt redelijk maar voor € 1.40 moet je geen boetiekkwaliteit verwachten. De door het departement in het Nederlands uitgegeven kaart (ook te downloaden) is voor treffelijk. Vooral het noordoostelijke stuk van het traject krijgt aandacht.

Als het pad niet onverhard is lopen we op stille teerweggetjes. Zermezele ligt er verlaten bij. De goudkleurige buste van de soldaat uit de Eerste Wereldoorlog trekt er zich niets van aan.

Ten westen van Bavinckhoven passeren verschillende malen spoorlijnen. De TGV met zijn gele en blauwe zwaailichten passeert hier erg vaak. Door de windstilte is het geluid van de treinen is in de wijde omtrek hoorbaar. Een langzame maar aangename klim brengt ons terug in het dorp. Aan gasten hebben veel restaurants op deze maandag geen behoefte dan maar een chauffre en koffie voordat we via de kronkelende kinderkopjesweg afzakken naar het echte Vlaanderen.

Persoonlijke waardering: ***/****

afstand: 23 km

2010-01-13T15:54:00.001+01:00

GR130 van Aartrijke naar Diksmuide

Een verslag vind U als U de volgende koppeling aanklikt: GR130 van A naar D

2010-01-03T17:32:00.001+01:00

LAW11 van Horendonk naar Bergen op Zoom op 3-1-2010

volg deze koppeling

2009-11-18T20:00:00.002+01:00

GR130 van Hertberge naar Aartrijke

klik hier om een verslagje te lezen.

2009-10-21T15:49:00.002+02:00

GR130 Hertsberge-Oostveld
voor verslag kan U naar het document gaan via dezew link:

http://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9NGEzZjVhYTktOGYyNC00ZjY3LWFmOWItY2JhOGEzNGQ1ZDJj&hl=nl

2009-10-18T16:59:00.000+02:00

De 3 greens

Vanwege de diverse duplicaten van een verslag en de matige kwaliteit van de Blogger editor verwijs ik U naar:

http://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9ZGZkZWY0YWYtMGIzYS00NjJhLTliNWQtODc3OTg5ZGEzMTU4&hl=nl

2009-09-14T22:12:00.010+02:00

LAW501: De Zuid-Hollandse eilanden

Van Ouddorp naar Rockanje. De zonnige zaterdag speelde ons in de kaart. Al snel lopen we op de Oostdijkseweg langs een groot natuurgebied. De markering volgt een teerweg die ook als fietspad dient en waarvan veel gebruik wordt gemaakt door wielrenners, mountain bikers en zomaar fietsers. De forse noordenwind (kracht 3-4) is nauwelijks storend wellicht door de overdadige zon. Goedereede is een gezellig oud dorp waar wegens Open Monumentendag een klein marktje is en langs de kade is er een wedstrijd ringsteken. Na het plaatsje Havenhoofd komen we zowaar voor enkele honderden meters op een niet verhard pad. Na de tunnel onder de N57 gaan we de indrukwekkende Haringvliet stormvloedkering op. Er is wel veel lawaai van het gemotoriseerd verkeer maar het zicht over de water met grote en kleine zeilboten maakt veel goed. Onze lunch hebben we aan de oever. Kort hierna gaan we in noordelijke richting het strand op totdat we via het noordelijkste puntje van het Voornse Duin naar Rockanje lopen waar we met buslijn 210 naar Hellevoetsluis gaan en vervolgens terug naar Ouddorp. De verbinding is redelijk maar het duurt wel een dik uur om de 20 km af te leggen.

Het viel niet tegen door het vlakke land te lopen. Jammer van zoveel verharde weg.

Afstand 19 km.Persoonlijke waardering: **/****

of zie (hetzelfde verslag in PDF): https://docs.google.com/fileview?id=0B0FT4BbpcVI9YTExODU5MWItMDQ2Yi00N2Q3LTgxOTAtM2RmNzgzOTVhZmNm&hl=nl

2009-09-05T10:17:00.012+02:00

GR5a Rupelmonde naar Linker Oever

De route Ruppelmonde-Vrasene stond nog niet in mijn catalogus van gelopen trajecten. De afkeer van de zwarte blokjes op de landkaart in deze omgeving belooft niet veel moois, bovendien vind ik het zoeken van de GR markering in de stad een crime.
Op 4-9-9 regende het de hele weg van huis naar de Gelaagstraat in Rupelmonde. Een halfuurtje wachten in de auto deed de ruiten beslaan terwijl de hemel blauwer werd. De regenjas werd al op de kade uitgedaan Het amper ontwaakt centrum vond ik heel aardig. met de mooie kerk waarvan ik de naam alweer vergeten ben. De verkeerde weg die ik voor Bazel nam was onverhard en was gedeeltelijk een populierenlaan. Een stuk dat wellicht aan de GR toegevoegd zou kunnen worden. De pont van Henniksem vaart ieder half uur. Een groot vaartuig dat 2 minuten over de overtocht doet maar waarvan de dieselmotoren altijd lijken te draaien.

Aan de overkant van de Schelde was het rechtdoor en na ruim 1 km vind ik de eerste markering.

Ik loop later weer zonder hulp van de rood-witte markering in noordelijke richting en kom tussen velden en boerderijen in de groenhoek en langs een vrijwel verborgen kasteel dat aan de oostzijde van de Klaverdreef ligt. (wat zien we toch graag de architectonische erfenissen van adel, rijkdom en onderdrukking).

De dreef komt uit op de Bernarduslaan en hier zie ik alleen op de rijbaan een rood-witte markering. Het begint te regenen en omdat ik heel ver weg in het verlengde van de rechte weg door Hoboken de OLV kathedraal zie laat ik me omgeven door lawaaierige auto's, bussen en trams. Ik loop kilometers door klein Marokko op de Kennedytunnel af en vervolgens , als het kan langs de Schelde. Een lokaal eetcafé serveert me 4 spiegeleieren waarschijnlijk omdat ze mijn bestelling vergeten waren. De hond profiteert mee.

Na een 6 tal uren wandel ik onder het Scheldewater naar de Linker Oever met een prachtig uitzicht op de Antwerpese binnenstad. Een gospelzangeres dame luistert op de Scheldedijk een huwelijk op. Ik zie haar niet maar haar stem doet wel haar figuur vermoeden. Dichtbij het gebied waar de Lange Wapper brug/tunnel moet komen bereik ik het eindpunt van deze dag.

Het viel niet tegen als je niet veel verwacht.

Afstand 27 km. (met alle omwegen)

Persoonlijke waardering: **/****

2009-06-30T14:05:00.001+02:00

LAW11 van Chaam naar Meerseldreef

Het Grenswandelpad LAW11 is niet het Grenspad. De etappe van Chaam naar Meerseldreef zou 27 km zijn maar bleek 17,5 km. Als ik met mijn echtgenote ga wandelen leveren de misrekeningen altijd langere afstanden op.

Ik moest wat uitlopen na mijn tocht van Le Puy naar Santiago. De auto werd op een verlaten pad op de weg naar Gilze in het bos geparkeerd. Dit had als neveneffect dat ik me tijdens het wandelen zorgen maakte over de conditie van deze buitensporig grote investering bij terugkomst. het ging dus westwaarts. De weersvoorspelling bleek correct met eigenlijkte hoge temperaturen om lekker te wandelen. Geen centje last van die hitte in de Ulvenhoutse bossen die het begin van de waren vormden. Wel was de rood-wit markering oud en vaak afwezig. Je hebt hier dus een extra ondersteuning nodig om op tijd thuis te komen. De geur leek op die van dennenbossen op de Griekse eilanden. (harsgeur?) De paden waren voornamelijk onverhard en pas na 1 uur (9.30) zag ik hier 2 paardrijdende medebewoners van onze aardbol. Horen doe je die wel al was het maar de houtkapper met zaag of de vliegtuigen en -tuigjes. het was eigenlijk een beetje eenzaam daar en daar zijn stiltegebieden, zo worden ze ook netjes op borden aangeduid, ook voor bedoeld. Een beetje een caminogevoel dus. Het laatste stuk waren de Strijbeekse bossen,overigens met een uitstekende markering , waren de laatste van 15 km schaduw.

persoonlijke waardering: tocht voor te zonnige warme dagen. ****

2009-03-27T15:00:00.006+01:00

LAW501 Renesse-Ouddorp
20-3-2009

Een superzonnige lekker frisse (8-11 graden) dag met een matige oostenwind. Het parkeren van de auto in Renesse in de buurt van het strand is zelfs in de wintertijd niet gemakkelijk maar ik vond een plekje in de Oosterbaanweg.
Om 9.30 startten we. Dwz de hond en ik. Eerst naar de dorpskern met veel gesloten restaurants en cafés. Het centrum behoort nog een paar weken aan de inwoners toe. Van Pasen tot september wordt het verhuurd aan de toerist. Het kon me niet deren. Even ten oosten van het dorp gaat het tussen de residenties naar het strand dat hier gigantisch breed is. De Noordzee is kalm met de aflandige wind.

Hier en daar een hondenliefhebber is alles wat we aan menselijk leven zien. Tot aan de Brouwersdam is het strand en dan volg ik de dijk die bij de Kabbelaarsbank wordt overgestoken naar het wat decadent aandoend Port Zelande. Terug naar de tijd van Napoleon maar dan wel met frieten. Tot aan de Punt van Goeree loop ik parallel aan de weg maar een paar km voor Ouddorp volgt het pad de zigzaggende dijk die nog trekjes heeft van een echte zeedijk. Ouddorp lijkt een gezellige plaats. Of dit ook zo is in het toeristenseizoen weet ik niet maar dan zou ik hier niet gaan wandelen.
Op deze trip zie je zee, dijk en meer en de enorme effecten die wij hebben op onze omgeving kunnen hebben. Gelukkig zie op veel plaatsen de nieuwe natuur ontstaan juweeltjes van natuurgebied met duizenden vogels die allemaal lijken te kwetteren: ik was hier eerst.
Al met al een mooie tocht met ongeveer 40% onverharde weg.

Afstand op LAW: 20,6 km. Aanloop: 500 m. Uitloop naar bus station Ouddorp: 1 km. Naar auto: 600m.
Persoonlijke waardering: **/****

2009-03-24T13:33:00.001+01:00

GR5a van Absdale naar De Klinge
26-2-2009

Het was tijd om een paar nieuwe Meindls (43) in te lopen vòòr vertrek naar Santiago. Dus plande ik een niet al te lange wandeling. Ik werd netjes afgezet ten westen van Absdale op de GR5a. Nu had ik dit stuk 15 jaar geleden ook al gewandeld en herinner me nog de grote hoeveelheid bitumen waarop gelopen moest worden. Daarom kreeg ik de kriebels toen ik op asfalt tegen de forse westenwind moest opboksen. Maar al snel liep ik heerlijk tussen de velden over een modderpad dat uitkwam op een onverharde weg die parallel loopt aan de Hulsterse weg. Na het Kijkuit moet ik de weg delen met auto’s en motors. Het weer is kennelijk te guur voor fietsers laat staan de wandelaar. Vlak na dit gehucht staat rechts een huis dat vroeger een oud spoorwegstation was. Als zodanig dit nu niet meer te herkennen itt 1994.
Tot in Hulst is de weg verhard. Wel kan ik soms beneden aan de dijk op een modderig pad lopen. De westelijke stadswallen van Hulst vind ik toch wel indrukwekkend. We zijn dan inmiddels ruim 10 km verder. Met de wind in de rug eten we op een bankje aan de zuidkant van de winkelstraat onze lunch. Dwz de hond en ik. De eerste kijkt de kat uit de boom alvorens ze haar eigen brokken eet. Ten zuiden van Hulst licht een aangelegd bos (na ruilverkaveling) en erop aansluitend tegen de grens met België is een waterwingebied.

De wind zorgt voor het zwiepende geluid van de dennen. Prachtig.
De oude spoorbedding van de trein naar Sint-Niklaas moet ik volgen om op het rechte pad te blijven maar eenmaal hiervan weg is er het vlakke polderland dat doorkruist wordt door 3-4 m brede betonweggetjes. Links zie ik dan het langgerekte dorp De Klinge.
De teller staat inmiddels 19 km en ik wil de schoenen wel snel inlopen maar het liefst zonder blaren en we stappen terug naar Hulst.

Afstand op GR: 19 km. Uitloop naar Hulst: 6 km
Persoonlijke waardering: **/****

2009-03-20T20:13:00.008+01:00

Twee dagen op de LAW11 (Grenslandpad) in West Brabant

Tussen Pannenhoefse dreef en Meersel-Dreef

Op 28-2 zette ik mijn exploratie van het Grenslandpad voort door eerst van de Pannenhoef naar Meersel-Dreef (waar er een bijeenkomst was van het St.Jacobsgenootschap in café de Pelgrim) te lopen. En op 1-3-9 gingen mijn zoon en ik van Horendijk naar Pannenhoef. Op de eerste liep ik van begin tot eind in de regen. Ondanks dat was de start veelbelovend met een prachtig zandpad dat mij verleidde om mijn camera uit te pakken. Na ongeveer 2 km was het gedaan met zandweg en ook de markering vond ik niet meer.

Teer richting Rijsbergen was het enige wat erop zat. Daar kwam ik op het rechte spoor. De omgeving is een typisch gecultiveerd Brabants landschap zonder veel natuur. De teer houdt aan totdat we de A16 zijn gekruist. De aanloop naar de Mark loopt door open weilanden. Tot in Meersel Dreef ga ik langs deze rivier. Nat duik ik het café Jansen en Jansen in en geniet van een donkere Leffe totdat ik te horen krijg dat het café de Pelgrim 2 deuren verder is.

Afstand: 16 km Persoonlijke waardering */****

Van Horendonk naar de Pannenhoefse dreef.
2 dagen later. Het is licht bewolkt maar zonder zon. Zo worden mijn zoon en ik afgezet in Horendonk midden in een bos. Op deze zondagochtend delen we pad met enkele andere vroege vogels maar het blijft leuk. Sommige stukken zijn modderig maar leveren toch geen problemen op. Waterdichte schoenen zijn wel noodzakelijk.

Het is er ijselijk stil. De weggetjes van nu roepen herinneringen op aan de bospaden rond Eindhoven 55 jaar geleden. Die leken toen eindeloos en de bossen soms een beetje dreigend. Als ik na een 5,5 km bij de teerweg komt verdwijnt de rood-witte markering. (N51 28 06.0 E4 35 54.4). We raken het spoor bijster en volgen de asfaltweg. We “ontdekken” een modderig pad langs een beek (N51 27 51.0 E4 36 31.2) dat nu onderdeel van onze LAW. De zon schijnt zowaar en al gauw lopen we in T shirt en fleece. Omdat we bij de Moerse bossen moeten uitkomen, nemen we binnendoortjes. De boeren tolereren onze passages. Er valt overigens momenteel niets plat te trappen waarvan de boer moet leven. Maar toch. Brabantse tolerantie? Het landschap is heel afwisselend met veel onverharde bospaden. De Pannenhoefse baan leidt ons uit de bossen. Het wordt koeler in de middag. We worden hier opgehaald na een 20tal minuten op de rand van een sloot wat te hebben uitgerust.

Afstand: 20,1 km Persoonlijke waardering: ***/****

2009-03-20T20:06:00.002+01:00

GR5a van Absdale naar De Klinge
26-2-2009

Afstand op GR: 19 km. Uitloop naar Hulst: 6 km
Persoonlijke waardering: **/****

2009-03-13T16:28:00.011+01:00

3 etappes van de North Downs Way (VK)

7-3-2009 van Farnham naar Guildford

Dit pad dat begint in Farnham en eindigt in Dover gebruikte ik om te trainen in heuvels met een gevulde 60L rugzak. Het loopt over de noordelijke richel van kalk waarop een laag klei ligt. De treinverbinding vanuit Woking waar we verbleven is perfect. De spoorwegen zijn efficiënt en de beambten vriendelijk. De zon scheen en mijn schoonzoon, die vreesde dat deze wandeling een beproeving zou worden, werd allengs vrolijker. Uit het station ga je even in oostelijke richting en vlakbij de doorgaande weg ga je rechts. Daarna is het continu op onverharde paden tussen bossen, moeren, weilanden en een groot golfterrein. De voetstappen in de modder tonen dat we niet alleen hier lopen. Het is zondag en regelmatig ontmoeten we medewandelaars die niet beroerd zijn om een praatje te maken. Er is zelfs wild te zien. Voornamelijk konijnen en de 3 herten die de heuvelrug op renden zien in de mens nog steeds een bedreiging. De heuvels in dit stuk zijn niet steil. Helaas is in de achtergrond vrijwel continu het geraas van de A31 hoorbaar. Er is genoeg tijd voor conversatie die gaat over politiek en economie, de emotionele en fysieke groei van de kleinkinderen en golf. We vergeten zelfs af te slaan op de Moor Park Way maar de Greensand Way brengt ons door het prachtige Moor Park weer op het rechte pad. De tijd vliegt en voor dat we het realiseren lopen we op verharde weg door het dorp Puttenham met zijn

sprookjeshuisjes.
Als we een pub willen induiken, wordt wegens nieuw tapijt verzocht de schoenen uit te doen. Begrijpelijk maar we hebben er geen zin in en lopen verder. Een naar frietvet stinkend theehuis annex art gallery niet ver voor Guildford voorziet ons van thee, choco en scones. Zo zijn er nog meer pubs die het leven langs dit stuk van wandeling aangenaam maken. Het pad was uitstekend gemarkeerd met afbeeldingen van een eikel , kleine pijltjes of gewoon richtingbordjes. Als we Guildford naderen gaan we bij de rivier Wey van de NDW af naar het station in de stad, Er is iedere 10 min. een trein naar Woking.

Afstand: 20 km (met de omweg) Uitloop: 2 km
Persoonlijke waardering: ***/****

9-3-2009 van Guildford naar Dorking een randgeval.

De zon was nog minnetjes toen we om 8.15 in Guildford de rivier Wey opzochten en de North Downs Way opgingen. We kwamen in de moeren die de rivier omgeven en na een korte passage van een bewoonde wijk waren we op den buiten en bleven het hele (onverharde) pad tussen bossen en weilanden.

Het had de nacht ervoor geregend en het pad is een groot glibber spektakel. Als je zo de zuidvallei inkijkt met prachtige grillige kale bomen als eenzame wachters dan neem je dat op de kop toe. Ook hier enkele medewandelaars die zich uitzonderlijk vriendelijk gedroegen. Een paardenboer leek zelfs euforisch. Beter dan andersom. Andere padgangers waren vergezeld van honden meestal labradors die dikwijls allemans vriend bleken. Zelden vind je hier afval en er zijn zelfs plaatsen in het bos waar je hondenpoep moet worden opgeruimd! Ten noorden van Chilworth kruisen we Martha’s hill waarop een forse kapel pronkt. Het uitzicht is er prachtig. Het pad buigt naar het noorden en volgt lange tijd de bosrand om uiteindelijk dwars erdoor te gaan.
Vaak volgt de NDW het oude pelgrimspad maar het zou gevaarlijk zijn ivm het verkeer je strikt aan deze oude voetgangersweg te houden. Na een open terrein (Steer’s field) en de Saint Barnabas pelgrims kerk verlaten we de NDW en lopen via een klein pad naar Dorking. Aan de rand van de stad ligt het Weststation vanwaar we terug naar ons verblijf gaan. Het was een heerlijke dag met veel zon. (en wind)

Afstand op het NDW pad: 20 km Aanloop: 2 km. Naar station in Dorking: 1,3 km Van Woking station naar huis 2 km
Persoonlijke waardering: ****/****

11-3-2009 Dorking naar Mersham

Een langere treinreis van 46 minuten bracht me op deze mooie dag naar het uitgangspunt in Dorking. Het is 9.15. Ik ben snel opgewarmd door de klim naar de NDW. Het pad voert zachtjes afdalend lang een enorme wijngaard met in het midden een boerderij. Echt Frans. Snel nadat ik denk vandaag snel thuis te zijn begint de klim van Box Hill incluis vele treden. Een prima oefening voor de kuiten. De 9 kg in mijn rugzak wegen nu echt door. Het geeft me altijd een beetje vreemd gevoel als na veel zwoegen ik boven aankom en een autoparkeerplaats aantref. Als ik wat ben bijgekomen slaat dat gevoel om naar een zekere trots.

Er staat inderdaad veel buxus (box) die meerdere meters hoog worden. Er zouden ook ware bomen staan maar die heb ik niet gezien. Ik ploeter voort over het modderige pad en kom sporadisch nog een medewandelaar tegen. Bij Betchworth kom ik op 1,5 km teer terecht maar loop al snel eenzaam op Poor’s Field langs de rand van het bos. De glooiende heuvels kleuren groen in het voorjaarslicht. Na 3 uur krijg ik honger en neem me voor om op het eerstvolgende bankje te lunchen. Na 20 minuten bleek die bank bezet door 4 dames en omdat ik ook mijn schoenen wilde luchten trok ik verder.

Tegen Merstham begint de drukke M25 door te klinken en met dit geluid achter me, de vliegtuigen van Gatwick en Heathrow van beide zijden trek ik op een tochtige wei mijn schoenen uit. Alles wat Simone voor me heeft klaargemaakt gaat er in een keer in. Hierna wordt de M25 op een hinderlijke afstand gevolgd tot de passage van het lokale golfclubveld. Even later verlaat ik het pad en ga naar Redhill waar de trein me weer terugbrengt. Het is inmiddels 6 uur na de start. Een wondermooie dag.

Afstand op NDW: 17,5 km. Aanloop: 1,3 km. Uitloop naar Redhill: 3,2 km
3 toppen van 160, 210 en 230 m. Laagste punt 35 m

Persoonlijke waardering: ****/****

2009-03-04T15:56:00.005+01:00

LAW11 door de zak van Zuid Beveland naar de Zoom van Bergen

Woensdag 18-2-2009

Om de LAW11 of Grenslandpad te volgen moet men tegenwoordig door de Westerscheldetunnel. Als je je door de buschauffeur op het tolplein laat afzetten zie je al snel de rood-witte markering
op een paal plakken. Wij kwamen met de auto en startten om 9.20. Het was droog, koud en er was een dikke laag wolken zorgden voor een uniforme landschapskleur. Na bijna 4 km asfalt mochten we ruim 700 m over een modderige dijk tussen de minipony’s wandelen. Een verademing.
Vlak voor Nisse werd het aangenamer lopen. De Oudekamersdijk wordt omzoomd door, vaak versierde, houten paaltjes waarvan elk herinnert aan een kind dat overleden is aan een stofwisselingsziekte. Bijzondere en zeldzame ziekten en een even bijzondere plaats om de overleden kinderen te herdenken. Ontroerd stapten we Nisse in. De weg die we namen riep herinneringen op aan een logeerpartij bij een van de werkneemster van mijn vader in de 50tiger jaren. Het huisje herkende ik niet meer maar wel de straat. In Nisse doet men veel voor de toerist die er, gelukkig voor ons, niet lijken te zijn. De zon speelt met onze verwachtingen. Een rondje om het dorp brengt ons in prachtig laagliggend weilandgebied. (N51 27 12.4 E3 50 53.1) en tenslotte belandden we op een van de vele dijken die hier deels onverhard zijn. De regio rond Nisse is een oud gedeelte van Zuid Beveland met een heggenlandschap. De meidoornstruiken zijn legendarisch. Als we Nisse verlaten lopen we richting ’s Gravenpolder omgeven door zgn nieuw land. De paden zijn geteerd en de omgeving is weinig charmerend. Na bijna 21 km komen we aan de statige en serieuze dijk van de Westerschelde.

Er is geen wind en het stille water maakt verre vogels dichtbij. Bij Kapelle raakt de LAW bijna de A56 die we hier na 25 km verlaten. Het is nog bijna 3 km naar het NS station. Met de trein en de bus in Goes is er een goede verbinding met het tolplein van de Westerscheldetunnel.

Afstand: 25 km. Aanloop: 0 km. Uitloop: 3 km.
Persoonlijke waardering: */****

Kapelle-Krabbendijke

Zaterdag 21-2-2009 In Terneuzen gaat 1 x per dag een bus rechtstreeks naar Krabbendijke. (veel streng protestante jongeren bezoeken er de middelbare school) Ik miste die en ook de daarop volgende. De reisduur met de bus is overigens 1.45 uur. Dus ik nam de auto en startte met de wandeling in Kapelle 40 minuten na vertrek. De LAW11 loopt op de zeedijk. Het was weer windstil. De watervogels vertrouwen de mens nog steeds niet en vliegen kwetterend weg. Het zal wel aan de hond liggen alhoewel die nauwelijks hoger is als het wintergras.

Er was een sporadische hondenuitlater en wat verderop hengelaars met hun glimmende uitrusting. De vissersparaplu en stretcher hadden ze niet nodig. De vis hen kennelijk ook niet.

Je bent als visserman er in ieder geval even uit.
In Hansweert zie je de restanten van de oude sluizen die bewust bewaard worden voor het nageslacht. Even verder gaat het op een verharde weg Kruiningen in. Dit was een van de dorpen die zwaar hebben geleden tijdens de watersnoodramp op 2-2-1953. Het kleine centrum is een zekere verademing. Een kop koffie smaakt perfect in het gezellige eetcafé in de hoofdstraat. Het hele pad is verhard en dat vind ik onaangenaam voor mijn voeten (en geest) Er is een mooi stukje wad bij Waarde maar daar mag je niet aan de zeekant over de dijk. Ik baalde dermate dat ik erop gokte dat wetsdienaars op zaterdagochtend ook verlangen naar een ontspannen weekeinde en zich rustig zouden houden. De pret is echter snel over en de wandelrichting wordt noord. Naar het dorp Krabbendijke over de hoofdweg. Ik ben blij om bij het station aan te komen. Van hieruit gaat er uurlijks een stoptrein richting Vlissingen.
Voor € 3.00 zit ik in mijn auto. Waarom de LAW 11 door Zuid-Beveland loopt vind ik een raadsel. Alleen Nisse en omgeving zijn de moeite waard. Bovendien is dit geen grensgebied. Spelen commerciële factoren een rol?

Afstand over GR 19,8 km. Aanloop vanuit Kapelle treinstation: 2,8 km
Persoonlijke waardering 0/****

LAW11 Grijs en somber van Krabbendijke naar Bergen op Zoom

24-2-2099. Een stukje LAW dat ik met weinig plezier begon gezien de slechte indrukken die ik van het stuk Kapelle-Krabbendijke heb overgehouden. De bus en treinverbinding naar Krabbendijke is perfect en de LAW ligt ruim 300 ten westen van het station. Dan is de richting noord tot aan de zeedijk (slecht gemarkeerd) en dan loop je hierlangs aan de landkant. Saai. Een tijdje later negeer ik het verbod om op de dijk te lopen en zelfs de hond rent enthousiast heen en weer over het zachte korte gras. Er zijn uitgestrekte schorren en slikken met toch maar weinig zichtbaar wild. De laagwaterlijn is zover weg dat ik die niet kan zien. Het ruikt onaangenaam. (methaan?).

Resten van het haventje van Rilland staan triest in de modder.
Ze houden het amper vol. Na 10 km ga ik het Rijn-Schelde kanaal over en volg snel daarna een parallelweg van de oude Rijksweg. Die wordt 2 maal gekruist en dan kom je in een golvend terrein (opgestoven zand). De markeringen zijn hier perfect. Een lama op een weiland dat omgeven wordt door een erg nat pad doet me nadenken over Darwin. Na een korte klim op de uitzichttoren van de Kraeyenberg is het richting oost naar de bossen ten oosten van de N56. De paden zijn hier onverhard en het duurt te kort om bij mijn bestemming te komen. Een heerlijke kop koffie in de jeugdherberg pept me op. Rrood-witte strepen wijzen me de weg naar het station in Bergen op Zoom waar honderden carnavalsvierders richting Roosendaal willen. Er is ieder half uur een trein richting Vlissingen. De bus brengt me verder naar huis.

Afstand: 26 km. Aanloop: 300 m. Uitloop naar treinstation: 2 km.
Persoonlijke waardering: **/****

2009-02-20T19:37:00.010+01:00

Het Noordzeekustpad van Hoek van Holland naar Haarlem.
In 3 etappes

9-2-2009: midwinter: regen, sneeuw, storm en zon. Zowat alles wat het weer te bieden heeft in deze tijd van het jaar kwam aan bod. Het trok 1 dag alle aandacht en liet geen ruimte te genieten van het natuurschoon. Het lukte de zon af en toe door de wolken te komen. Het treinspoor eindigt in het Niederlandse Cap Finestere: Hoek van Holland. Hier begint het Zuid-Hollandse stuk van het Noordzeekustpad. Ik verlies al snel de markering maar kom uiteindelijk wel op een
pad achter de duinen. Achteruitkijkend de kranen van de Maasvlakte. Bij een parkeerplaats is het weer mis.
Ik zoek het strand op dat momenteel wegens drijfzand tgv opspuiten verboden terrein is. Dan maar door de duintjes ploeteren. Het pad volgt een dijk met aan de zuidoostzijde immense velden onder glas. Hier en daar de grijze pluimen van ex-aardgas.
Een eind verder (N52 02 07.6 E4 12 39.7) mogen over een lang hondenuitlaatterrein lopen waar 3 Beaufort onvoldoende is om de onaangename geuren te verdrijven. Daarna gaat het richting duinen en lopen we tot het Scheveningen Gemaal in grijze stilte. Het schemert op de Scheveningse boulevard en het strand ligt in het duister. De miezerige regen koelt me aardig af. Een forse tocht met onaangenaam weer maar op het einde is er een mooie duinomgeving. Iets voor het voor- of najaar.

Afstand op GR: 31,1 km
Persoonlijke waardering: **/****

Van Noordwijkerhout tot Katwijk
10-2-9 Een parkeerplaats (N52 16 19.6 E4 28 09.9) aan de Randweg in Noordwijkerhout ligt slechts een paar honderd meter van de LAW502. Al snel na de start begint het wat te regenen en wijs geworden door de jaren wacht ik niet totdat ik al nat ben met mijn poncho aan te doen. De hond lijkt jaloers te kijken. Al snel lopen we door de duinen die je zo in Afrika doen wanen behalve de 3° C natuurlijk. De duinen blijven tot Noordwijk aan Zee ons uitzicht bepalen. Het weer wordt grimmiger met striemende ijskoude wind uit het noorden. Windkracht 8 vertelde de eigenaresse van een restaurant me toen de hond en ik wat op verhaal moesten komen. (we waren nauwelijks opgewarmd van het bezoek aan het filiaal van Blokker) De hond kreeg mijn nootjesreep om geen energietekort op te lopen. Ze was al drijf. Een half uur lang heb ik wat door het bijna matte glas van het restaurant naar het strand zitten staren maar moest uiteindelijk toch door. Het duurde 10 minuten voordat ik mijn poncho weer aanhad. (had ik binnen moeten doen) Na het passeren van de bebouwing kwam ik weer terecht op het mooie pad door de duinen. De hond liep sneller als er een laaggelegen stuk van het pad in het vooruitzicht was. Hierdoor was ze wat beschut tegen de sneeuw en de wind. Er liepen zowaar nog andere mensen. Na 3 km werden we bijna het dammetje van de uitwateringsluis van Katwijk afgeblazen. Bij de oude vuurtoren leek mij het voor de hond niet verantwoord om nog eens 14 km naar Scheveningen te wandelen en vroeg het thuisfront mij te komen ophalen. De auto was heerlijk warm.

Afstand: 11 km
Persoonlijke waardering: **/****

Haarlem naar Noorwijkerhout
Het was de bedoeling om in 4 dagen het LAW502 traject Hoek v Holland naar Haarlem te wandelen maar door het slechte weer moest het stuk door Meyendel worden weggelaten. Het laatste stuk werd daarom wat langer dan aanvankelijk gepland. Met de trein in 30 min. van Den Haag NOI naar Haarlem. Om 9.10 stond in midden tussen de reizigers in de stad op zoek naar de Sint Bavo kathedraal. De zon scheen maar nog niet op het plein voor de kerk. Helaas was die ook niet open. De oude winkeltjes in het nu rustige centrum van Haarlem zijn mooi onderhouden.
Een plakkaat op de kerkmuur vermeldt dat er veel Vlaamse architectuur is.
Zelfs een Vlaamse wandeling is er uitgezet. Ik volg met moeite de LAW markeringen die ik natuurlijk kwijtraak. Pal west is de te volgen richting en vindt uiteindelijk een lange weg langs een smal kanaal. Dit gaat over in een schelpenpad en leidt uiteindelijk naar de spoorlijn Haarlem Zandvoort waar de duinen beginnen. Ten westen hoor ik de auto’s racen op het racecircuit en in het oosten stijgen de brommende vliegtuigen op van Schiphol. Het pad is hier verhard maar na een klein stukje Zandvoortselaan komen we in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Wat een prachtig gebied met beboste golvende duinen waar dode bomen gewoon blijven liggen. Er zijn tientalle paden en ondanks de uitgestrektheid (3400 ha) kom ik er nogal wat mensen tegen. Het is er brandschoon met veel prullenbakken bij de bankjes.

Wat een plezier hier door heen te wandelen. Na 27 km kom ik met stijve voeten en een krampend rechter been bij de Langeveldseslag. Bij deze duinovergang zijn enkele café s en een snackbar. De meeste zijn dicht. Een erwtensoep waar de lepel in blijft staan doen de pijntjes om een of andere reden verdwijnen. Om 15.30 begin ik aan de laatste 5 km van die dag. Nog 1,3 km over het strand en dan weer .....jawel duinen tot de Duindamseslag bij Noordwijkerhout waar een welwillende schoonzoon mij ophaalt. Hou je van bos en duinen dan is dit een aanrader.

Afstand: 33 km. Totale duur wandeling: 7.15 uur

Waardering ****/****

2009-02-15T15:32:00.003+01:00

GR129 van Brugge naar Bulskampveld: een wilgentocht.

4-2-2009

Het vroor maar er was weinig wind. Ik parkeerde mijn auto bij het station in Beernem en werd tussen een groep schoolkinderen naar Brugge gereden. Het startpunt van de GR129 ligt bij de de Katelijnestraat. (N51 11 58.6 E3 13 46.1). Na 2,2 km op het fietspad lang het kanaal Gent-Brugge-Oostende gelopen te hebben wordt ik de N60 overgestuurd en kom dan op een onverhard pad omgeven door bomen met berijpte takken. Ze vormen de kanten van een oude spoorwegbedding. Het sprookjesachtige van de omgeving wordt alleen verstoord door een op een energiecentrale lijkend gebouw ten noorden van het pad. Waarschijnlijk voor de energievoorziening van het Sint Lucas ziekenhuis. Maar verder geen klagen want ik loop van de ene verrassing naar de anderen. Vlak na Assenbroek kom ik bij de gelijknamige Meersen met zijn laagliggende bevroren zanderige weilanden en ontelbare knotwilligen.

Zigzaggend door velden is er een ander juweeltje: de oever van het eerder genoemde kanaal. Govaerts Noord heet het natuurterrein waar je vrij doorheen mag wandelen. De schoonheid lijkt deels te danken aan de eetlust van de ezels die er grazen. Nu waren ze ogenschijnlijk alleen jaloerse getuigen van mijn lunch. In Beernem kwam ik dicht bij het station waar mijn auto geparkeerd stond maar moest naar het Bulskampveld waar ik een 1,5 jaar geleden een eerste kennismaking met de GR129 had. Een mooie dag.

Afstand op GR:21,9 km. Aanloop 1km. Uitloop naar station Beernem: ongeveer 4 km
Persoonlijke waardering: ***/****

2009-02-12T21:30:00.005+01:00

LAW501 van Renesse naar Kamperland
1-2-2009

Mijn wandelmaat en ik parkeerden één van onze auto’s op een verlaten parkeerterrein van het vakantiehuispark de Banjaard in Kamperland. Vanuit Haamstede (N51 42 52.8 E3 43 50.1) liepen we tussen verlaten vakantiewoningen geruime tijd op geasfalteerde wegen. Het mooiste stuk van de wandeling zijn de duinen die we bij de Zeepse duinen (N51 41 50.5 E3 44 04.7) introkken. Er grazen tamme zwarte Shetlandpony’s. Een prachtig gebied zeker na de passage van het verlaten centrum van Haamstede. De zon scheen volop maar geeft nauwelijks warmte deze tijd van het jaar. Bij Westenschouwen werd het duinlandschap ingeruild voor dijk en dam. Maar voordat we de stormachtige snijdende NO wind ons liet kastijden bezochten we een van de restaurants op “de kop” van Westenschouwen. De erwtensoep smaakte voortreffelijk.

Een flink aantal (4) kledinglagen beschermde me effectief tegen de aanvallen van de natuur. Bij Neeltje Jans raakten we bijna de weg kwijt omdat we de markeringen niet opmerkten. We werden daar overigens wel beloond met een onverwacht stuk met zandpannetjes en een kreek. De beschutting ervan was meer dan welkom. Na passage van de sluis ging het recht toe recht aan naar Kamperland. Het was een gezonde dag.

Afstand op LAW: 23,8 km Geen aanloop en uitloop.
Persoonlijke waardering: ***/****

2009-02-08T15:29:00.015+01:00

GR122 van Quiervrain naar Bonsecours
Hulde aan de NMBS

Weer zo’n schitterende dag met vrieskou en een straffe oosten wind. West Henegouwen. Met de trein van Bergen naar Quiérvrain en terug vanuit Peruwelz. Een aanlooproute van 1 en uitloop van ong. 3 km.

Quiérvrain is een wat ongezellig grensstadje waar Fransen brandstof komen tanken en er opmerkelijk veel juweliers langs de hoofdstraat hun etalages hebben.

Het was koud maar helder. Ik merk dat lopen van -5 tot 12 ºC, een beetje afhankelijk van wind, neerslag en terrein het prettigst voor mij is om te wandelen. Deze dag was dus eigenlijk ideaal. Onze 11 jarige hond met haar 4 seizoenen pels ging mee.
Net over de grens (N50 24 12.9 E3 40 26.6) vonden in noordelijke richting het steegje met aan het einde de gekende markering. We lopen enkele kms langs de Grande Honelle paralel aan de grens en komen door de velden aan bij de E19. De grensovergang daar wordt gemarkeerd door een kerktorenhoog monument dat van ver te zien is. Na de concessie aan het autoverkeer lopen we een tijd op een geasfalteerde weg St.Aybert in. Er is niet veel te beleven . Vlak over het kanaal van Condé naar Pommereoul genieten op een oude boomstam van onze lunch.

Het lange pad langs het kanaal is een oase van rust maar op het einde is er een motorcrossterrein dat tot vele kms eromheen veel geluidsvervuiling geeft. Op het Étang Chabauld-Latour drijven structuurloze vormsels met hier en daar een rokend schoorsteentje omgeven met eendjes die door de golfjes ritmisch bewegen. Ze liggen braaf in een V vorm. Na enige tijd dringt het tot mij door dat het eendenkooien zijn. Een canarderie.

Condé is een gezellig oud stadje en we worden in een plaatselijk eetcafé uitgebreid voorgelicht over de fantastische tripe. We nemen er frites en een 1,5 cm dikke plak gebakken ham want we moeten per slot nog een eindje. Rond het meer, langs een oude kolenmijnhoop en een prachtig watervogel eldorado (N50 27 41.0 E3 37 24.3) en op naar de Belgische grens waar een wandelboom de richting van de GR121 en 123 aangeeft. Het laatste stuk is een eenzame wandeling door het grensoverschrijdende bos van Bonsecours.
Vanaf de kerk daar zoeken we naarstig naar de richting Peruwelz want onze trein gaat over 20 minuten. Het is donker als we in Quiérvrain aankomen.

Al met al een prachtige wandeling met heel weinig verharde paden en zeer gevarieerd vlak terrein.

Afstand op GR: 22,7 km. Persoonlijke waardering: ****/****

2009-02-07T10:23:00.005+01:00

GR5a op 26-1-2009
Van Nieuwpoort naar De Panne

Het duurde een lange 1,5 uur met de kusttram van Knokke naar Nieuwpoort. Het was helder. Uitstappen bij Nieuwpoort stad en iets noordelijk van de vismijn voert het pad langs de ijzer tot aan de duinen. De winterzon scheerde over et kalme water van de regenrivier.

Ondanks de kou liepen er paartjes al of niet vergezeld van honden op het brede strand dat voordat de bebouwing van het dorp (Stad?) afneemt verlaten wordt.

Na wat bebouwing kwam ik al vlug in de Sahara van Nieuwpoort. Stille duinen. Dit patroon herhaalde zich verschillende keren met elke keer een ander soort duinlandschap. De zon trok zich die dag langzaam terug maar de natuur maakte veel goed.
Onvoorstelbaar dat er zoveel nog van over is langs de intens bebouwde Belgische kust. Voor de aankomst in de Panne telde ik 9 bouwkranen aan de horizon. Het geld lijkt ook hier de grote ondeugd. Alle respect voor hen die zich tegen deze bebouwing van tijdelijk in gebruik zijnde woonkazernes verzetten.
Terug: De GR leidt ons meestal over onverharde wegen die in in dit jaargetijde erg rustig zijn. De markering is uitstekend.

Afstand: 18,9 km
Persoonlijke waardeerring: ****/****

2009-01-04T12:56:00.011+01:00

3^rd January 2009 On the GR5a from Hoppe to Geraardsbergen

A weather forecast of clear skies made Simone and I defy the minus 6 degrees and an early wake up. We took bus line 21 from Zottegem to reach the starting point at the border with Wallony. A few hundred meters of tar road separated us from the woods with its once muddy but now solid frozen paths. A real strain on the ankles, as I experienced a few km further on.

In the forest was silence and apparently it was too cold for a bird’s morning song.

The tall beech stood proud keeping a fair distant from each other. Only the frost on the smaller ones branches made the stems of the elders look less severe The deer kept quiet tool and for several hours we did not see any humans. Breathtaking views on this cold but windless morning were our reward. The clothes we choose for this cold day kept up perfectly warm and at the same time I did not sweat too much. (a bad thing at these low temperature)

After leaving the forest we cam across few houses some residents waving at us from their diner table sipping a cup of coffee.

The path was sometimes badly marked but the beauty of the countryside made up for that.

Eventually we got to Geraardsbergen and joined the shopping crowd and had a lovely crepe and Oxo to enjoy that fantastic satisfying feel in your body after a well spend day.

Distance: 22 km on mainly non surfaced roads. Total way up: 261 m. Highest point 140 m (start) down to 20 m at Geraardsbergen.

Duration: 5:50. hours. Avg. Speed: 4,0 km/hr

Personal rating: ****

2008-12-21T17:18:00.003+01:00

14th December 2008 LAW 5-1

From Kamperland (The Banjaard) to Domburg. A day with mist, clouds and north easterly winds.
I met up with Frans Spronk and at 11.00 we let the winds help us. Nature has beautified the dike connecting Noord-Beveland with the peninsula Walcheren. We walked the dunes, the desolate beach and the dune forest near the village of Oostkapelle. A bit of sun would have made this a perfect hike. Fortunatly rain was not on the menu today and we had a lot to talk about.
We ended the walk with steaming hot coffee in one of the few restaurants which dare to open in wintertime.
Partially due to the weather I took no pictures.

Distance 16 km. Personal rating: ****

2008-12-15T08:51:00.006+01:00

. Around nature reserve Braakman.

It was Bitterly cold when the wind blew the 2 degree Celsius air outside the Chrysler which I parked at the east side of the creek. I found the familiar red/white markings all around me. They looked to me as to prevent hikers from getting on forbidden land. The few sun rays which at noon had soon disappeared. We crossed the dike and followed the muddy path.

The dog and I appeared to be the only creatures daring to get out. After app. 1,5 km we were on the tarmac again and followed the dike which in 1952 made the Braakman creek a lonely widow. Staatsbosbeheer, the land owner is landscaping the area for some years now. But from what can be seen it looks promising.
We took a short cut through the forest at the western side of the lake. The pleasure was short. The remaining 4 km was tarmac again until we reached the car. It was good to be protected from the elements.

Trip rating: *** Distance: app. 12 km. Flat

2008-04-22T17:04:00.009+02:00

Galles, 13th April 2008.

Galles is a town in Spain's Valencia province and from here a road leads via the Puento alto to Fuente de Jorcola which is the starting point of a 4 hour trek. My hat was hardly able to prevent the sun rays heating up my head spite of the firm cool breeze. The air temperature was ideal (app. 16 degrees) We followed the road in north-easterly direction after passing a desolate (free) camp site. Lots of birds were singing in the low bush. Only after we arrived at a plateau at 820 meter almond trees provided some shade. At the plateau a abandoned farm house and the yelling of a remote motorcycle were the only signs of human presence. We did not encounter anyone. The views north from the last leg were awesome. After a steep descent down from a waterhole we arrived, still in full sunshine and with great

satisfaction, at our Ford Ka at the Fuente. (no drinking water). As the (Spanish) guidebook said it was an easy trip with a steady rise to the plateau and a steep one down.

Personal rating: ***

Total distance: 14,5 km. Lowest point 490 m. Highest point 860 meters.

2007-11-04T15:02:00.000+01:00

From Sluis to Domburg on the LAW 501

The LAW 501 runs along the coast of Zeeland, the most south-western province of Holland. Frans Spronk and I went on the misty morning of the 2^nd of November 2007 to the town of Sluis . This little city, 7 days a week teeming with Belgian tourists, was still a tranquil place at this early hour. We had parked our car near the residence of Rinus Meeuwsen. Rinus was a good friend of my parents and now for one year, enjoys the ambiance of his native town. After a delightful cup of coffee we set of and followed the town's ramparts from where we had changing views on the city and surroundings. The overcast sky contributed to the Friday morning serenity. 45 minutes passed before we left for the fields but soon we entered the very quiet border town called Retranchement. The Belgian-Dutch border hits the coast at the Zwin nature reserve from where we followed dyke and dune. Enjoying their autumn school holiday many Belgian families had taken over the paths and streets. Many of them were obviously in a good mood. If not so, Frans started a chat which most of the time resulted in a exchange of feeling or even sometimes linguistic knowledge.

After a lengthy break at a beach restaurant and a long walk over dune tops we completed our tour at the parking lot at the old Breskens-Vlissingen ferry. A good shower, some wine and the well prepared diner (Simone) made us soon feel sleepy. The night carried sweet dreams.

The next day we walked from Domburg to Vlissingen. The weather was slightly less cloudy and
we even had a short spell of sunshine. There was no free parking in Domburg so I guessed on
not being caught by the traffic cops. (with success). There are nice unsurfaced roads following
the dune tops resulting in magnificent views all around. At Westkapelle a dyke is nessary to withstand the rigors of the North sea so we were led over tarmac to the village centre where the lighthouse crowns an old church tower. The war memorial consisting of a Sherman tank and tables with old photographs called back the days of heavy bombardments to inundate the island in order to get rid of the German occupants. After the lecture in local history we passed a beautiful lake just beyond the dunes. It was full of different species of water birds. From thereon the surroundings of the dunes become more inhabited with humans and in Vlissingen only buildings, cars and restaurants were allowed to stimulated guests brain. After visiting the statue of Michiel de Ruyter we went to the railway station where Frans had his car parked.
In Domburg we parted at 16.40. I arrived home at 17.35. Fortunately our guests for that evening had not arrived yet.

Apart from the very poor red-white signs we only left good memories of the passed 2 days

Distance 2 x 28,5 km. Personal rating: ***

2007-10-22T12:48:00.000+02:00

The last leg -the power of the Peel

I still had to walk the final stretch of the Sniederspad from Bladel to Retie. Frans Spronk had chosen Tuesday the 16th October 2007 for this event. We parked our cars halfway between Retie and Kasterlee and also at Bladel from where we took off. After a few hundred meters the typical Peel landscape with its unsurfaced roads made me feel in another world. Or was it a reminiscent moment of the holidays with my aunt at the village of Best in the fifties? The wide sandy paths were lined by pine woods and corn fields.
The temperature was around 12 centigrade with a slight overcast sky. We walked and talked and enjoyed the surroundings. The Peel and Reusels’ heath and its curious man made 540 m big “grote cirkel” are typical for the area.

The E40 motorway and a 1934 signpost marked the Belgian-Dutch border but the typical sandy and marshy landscape remained the same.

We walked along the marchy wooded borders of a litlle stream near the channel from Antwerpen to Turnhout. For the first time after summer the sun reached the forest floor awakening beautiful mushrooms and warming old pensioners and the occasional dog.
The almost straight sealed Goorstraat near Retie looked very suitable for car racing youths but this 3 km long road was fairly quiet and Mississippie was not even leashed most of the time. After Retie, sunset played a serious but astonishing game with the forests and fields.

In almost darkness we arrived at the car park at the crossing of Reties Heike and the Desselse baan. The trip was a near perfect one with app. 80% non surfaced roads and beautiful scenery.

Distance walked: 35,2 km. Avg. operall speed: 4,4 km/hr. Duration: 8 hrs.
Personal rating: ****

2007-10-15T20:11:00.000+02:00

Dworp-Ittre on the GR12

On Saturday 13th October 2007 Simone and I set off to ply the hills of Vlaams Brabant south of Brussels. In Halle bus 155 took us to stop “Destelheide” a mere 5 meters from the GR. It went uphill right away. After some corn fields we came to a series of lakes called Sept Fontaines. (the language border is here sharper than its country counterpart) The dampness of autumn here had a “warming” effect but soon we traversed shady woodland. We also often walked along forest borders enjoying grassland as well as the woods. The variety of toadstools was enormous. Many chestnuts were not left to nature. The highest elevation of the track was 148 m but the climbing was not very severe since temperatures were around the 16. We touched the “Haller bos” with its straight Dutch named lanes before crossing the busy E25. Hereafter it went in south-westerly direction to Brain le Chateau and from there southwards to Ittre. A very interesting stretch was the peaceful Potter landscape area where we had to cross a muddy cattle filled meadow. In Ittre we arrived at a bus stop. The bus driver took us 5 minutes later to Brain le Comte and from here we took the train back to Halle. All in all a very interesting walk

Personal rating: ****
Distance: 19,4 km. Hilly: Hill up 284 m. Lowest elevation: 38 m. Highest: 148 m.

2007-10-10T18:00:00.000+02:00

The Sniedersway from Turnhout to Retie.

On the 8th October 2007 I was pleased to walk this stretch of the GR565 with my friend Frans Spronk who is a well trained 4 daagse runner. We certainly had a lot to talk about since it may well be that our last trip together was more than 5 years ago. Our cars were parked In Retie and Turnhout resp. At 10.30, after a mid-morning coffee at the railway station “buffet” , we set off in northerly direction. (Retie lies south east of Turnhout!) Soon we entered a nice wood where 3 biologists were counting the living animals in a sample of pool water. They were studying the effect of pollution with nitrates and phosphates and are supposed to give a solution for the restoration of this woodland swamp. After 8 km we entered Turnhout again and visited the beautiful and ever so quiet “Begijnhof” It was already noon and our hunger was stilled with a quick calorie rich bite from a stall. The sun was shining but although we walked in shirts the temperature was near ideal. From Turnhout we went south crossing the freeway and enjoyed the tranquillity of the many forest paths. The surroundings were less observed than at other trips due to the attention needed to share mutual experiences. We bordered the military domain west of Kasterlee. These are usually disserted and very quiet. Here too. The path hit the main road to Kasterlee and went in south easterly direction to Tielen. South of Kasterlee we ran short of water but a friendly teacher permitted us to get a new supply in her school. After Goor we crossed the Turnhoutse baan and followed the course of the Kleine Nete. By that time we had walked almost 38 km and Retie was not in sight yet. The sun was setting and 18.45 so we decided to go to the main road hoping for a bus to pass. At 19.43 we caught the bus to Retie having walked 41 km by now. Frans wanted a to celebrate this trip with a typical Belgian sin: French fries. Unfortunately, we did not find a “frietkot” and moved on to Turnhout and parted.

Personal rating: ***
Distance covered: 41 km. 38 on the GR565

2007-09-18T20:45:00.000+02:00

16-17th September 2007

My brother got interested in walking 2 consecutieve days on the Belgian coast. It was going to be the GR5a in September. Early on Sunday we went to Nieuwpoort and immediately after arriving we set off in northerly direction The sky was clear and the 16 degrees Celsius ambient temperature ideal to hike. The paths were dry and did not compromise his low airy open shoes. It is flat countryside here and many canals and small rivers drain to the sea. First we went a bit inland and to the south of Middelkerke we walked from here on the boulevard all the way to Oostende. Talks, an agricultural show and people watching in Oostende kept us busy and in no time we were at our destination. After a trasty beer we took the beloved coastal tram back to our ladies. After a good sleep at the “Waaigat” B&B we planned to go down to “De Panne”. We thought having remembered the starting point from the previous day and took off east along the river IJzer. The grass was wet due to the abundant rain. In fact drizzle alternated with fierce rain during the entire trip. I noticed after many kms that the distance to our destination increased instead of getting closer to it. We eventually ended up in Diksmuide. It appeared we had taken the wrong GR. Later I learned that there is a GR IJzer from Nieuwpoort to the origin of the river. Anyway, although many roads are paved there was virtually no traffic and walking along the river with its many monuments reminding us of the horrible WW I battle here was pleasant in spite of the rain. Loek’s feet became wet and sore. Howeever, spirits remained high and the whole trip was enjoyable.

Distance GR5a: 20 km. Personal rating: * (monotoneous)
GR IJzer: 24 km. I rate this stretch: ***

2007-09-15T09:11:00.000+02:00

GR12 from Ukkel Kalevoet to Dworp.

The weather forecast and Simone’s physical condition were promising. Therefore, on Wednesday 12^th September we took to the soutwestern border of Brussels at Ukkel Kalevoet’s dilapidated railway station. The chip key for the toilets contrasted the absence of basic hygiene but we got at least some privacy. Opposite the east entrance we found the red white markings and a little tunnel brought us to the west side of the station. Also contrasting was that, after a few hundred meters, we came into the woods!!! For the coming 1 or 2 km. we stuck to the eastern border of the Zenne lying 500 m down. Many a small paths ran between or behind

estates. From the dyke along the railway the 2 towers of the Beersel castle emerged from the fields. Unfortunatly the castle itself was closed between 12.00 and 14.00 so we only could admire it from the outside. This day the sun was gentle and the temperature perfect. (12-20 degrees). The undulating green hills were still hiding the subtle signs of autumn. The countryside and the alternation of woods and fields gave a real away from home feeling. Finally, we crossed the Steenweg op Alsemberg at a bus stop but we went to the Gildehuis pub in town and met some retired locals. Simone had no problems understanding them but I had to ask them regularly to repeat a sentence. Obviously we mutually enjoyed each others company.

The bus to Drogenbos took us in 20 minutes back to town.

Distance: 14 km. Slightly hilly.

Personal rating: ****

2007-09-05T17:44:00.000+02:00

Sniederspad from Zoersel to Turnhout

One advantage of being retired is that one can adapt its activities depending on the weather.
So, I went hiking on Tuesday the 4^th September. The Kempen were said to be sunny with an occasional shower and temperatures around 19C. I left at 9.30 from Zoersel in southerly direction in bright sunshine. The grass was still wet. The GR marking here were responsible for some extra walking. Gradually the traffic noise from the E34 freeway came closer and when it was loudest I entered a huge forest with straight paths and soon silence returned. For nearly 5 km two horsewomen were the only humans I encountered . There was plenty of time to let one’s thoughts sprout freely. After passing Wechelerzande another wood had to be crossed.

The white-red markings were bright and were so well placed and clear that I thought of making a positive remark about the people looking after them. Suddenly, ten minutes later or so, near the “Achtzaligheden” tree, I noticed a man with an old-fashioned milk carrier, pruning scissors and a brush disappearing behind a shrub.
I met this greying man from Kasterlee who was painting the red-white signs and clearing obstructing bushes. Similar interests made talking easy. I was happy to have met one of those “angels” who lead me safe to my proposed destination.

With another person along my path , Mr. Swaens, I happen to discuss some matters of Flemish politics. He was very taken by the issue of becoming part of The Netherlands again. His dog took this opportunity to show his love for our little Jack Rusell.
Near Turnhout I walked along the unpaved path on the south side of the channel from Antwerpen to Dessel via Turnhout and so a perfect hike came to an end. I caught the 16.30 bus No 714 back to Zoersel.

Distance 31 km. Almost flat. Time: 7 hrs. Avg. speed: 5,0 km/hr.

Personal rating: ****

2007-08-22T18:55:00.000+02:00

22-8-7: GR565 from Albertkanaal to Zoersel

Simone brought me to the bridge crossing the Kempisch kanaal where Gr565 turns east. It started to drizzle 5 min. before we arrived there. Since it seldom rains for the whole day I braved the dark skies. The pattern of the trip was build up areas with big houses with electric fences (small houses have barking dogs) alternating with dark woods. About 85% of the track is paved. Just before Halle the markings were so poor that I lost track but after approx. 4 km I found the yellow/white markings again. At Het Boshuisje one crosses the GR5. The gentle rain turned into a rain burst lasting for 1 hour. My underwear and socks got wet and the dog was soaked.
I arrived at Zoersel at 16.00 and found.... Simone. I made the car heater work at full speed and was driven home.

Distance: 27,5 km. Mixed surroundings. A fair lot of forest.

Personal rating: *

2007-08-01T13:17:00.000+02:00

The GR12 again (31-7-2007)

Looking at the map Grimbergen-Mechelen did not appeal to me. I am a backcountry lover. This preoccupation was enforced by losing my way in awaking Mechelen. The GR markings were poor, hidden or not at all present. So, when a saw a bus going to Grimbergen just 5 min. after arrival at the railway station I decide to walk from the south to the north. After changing to bus 821 I arrived in full sunshine at the centre of Grimbergen where it was easy to pick up the trail. Off I was. Going north had to be the right direction. After just a few hundred meters the tar road changed into a small unpaved track and soon I entered the undulating corn fields. Almost 70% of this stretch of the GR runs along small paths. This was a real delight. Once at the Zenne near Mechelen I lost track again. The path is running down from the river dyke!
Within the town’s boundaries lies the beautiful provincial domain called Vrijburg park. It provide the needed sun. By now I followed my GPS since being led by the red-white signs was rather frustrating and made me feel like a young dog walking up and down.
Mechelen is a nice town with lots of historical buildings and nice parks. It gave me a feeling of dignity and tranquillity although the town is very close to Brussels.

Under the windscreen of my car I found what looked like an official document nicely wrapped in plastic. There is lots of parking space if one overlooks the ticket booth.

Distance: 24 km. Almost flat track. Personal rating: ***

2007-07-26T15:25:00.000+02:00

GR12, balsamina and pigs dung

25th July 2007 in beautiful Lier. This little clean town in the Kempen has ancient narrow streets, nice church, colourful clock tower and a cosy Begijnhof. The start at 9.30 could not be better. Above that, the sun shone and we had a light breeze. With other words: perfect hiking conditions.
I left town from the south walking along the Nete and hiked through fields and small woods. Many roads were unpaved and some very grassy to Mississippi’s delight. On approaching Mechelen there are many glass houses. The yellow-white GR signs were often at odd places but with some intuition I was lucky not to get too far off track. I entered Mechelen along the Dyle river and hit a main street where I took bus 561 to Lier railway station, walked some distance on the cit wall to my car and at 17.00 off we went to a cool Leffe beer (at home)

I enjoyed this part of the GR12.

Total distance: 30 km. Flat. Ratio: crows flight/distance: 2,3. Avg.speed (rest incl.) : 4,0 km/h.
Personal rating: ***

2007-07-20T12:58:00.001+02:00

GR12. 2nd lap from the BD border

18^th July 2007.

From Rivierenhof restaurant to Lier railway station. The weatherman’s forecast became true. Warm and dry. At 10.00 exactly I parked the car at the Sterckshof museum. We (the dog and I) walked up to the Rivierenhof restaurant. Here the GR5a and GR12 cross. The park is quiet but stopping meant being a target for the hungry mosquitos. The noise of the E313 left up gradually and the green surroundings of Fort 2 was obviously a good place for people making the paths a means to do some sporting activity. In Wommelgem I almost lost track at the roundabout south of the church. The red-blue marking was hidden in a little alley. The town itself I found not very attractive but the surroundings were nice with many pathways between the houses.

After 8,5 km. we took a rest because it was getting quit warm nearing midday. We entered fields and passed a some woods before entering Ranst. In Broechem the dog looked desperately for shade and we took another rest and some food at km 17 at the corner of a street . Passers by looked amused when the saw the old man and his dog. At least that is what I interpreted from their facial expression. Just byond Emblem I hit the Nete canal and Kleine Nete river and went in, to my surprise, northerly direction. The sun was not in for a compromise when walking the
banks of the river but lots of shade was waiting in the wetlands and the Kessels heath where I
lost the signs again and had to follow the highway in NE direction to get onto the right track again. The fort of Kessel and the Lier fishing clubs “battlefield” were the last spots of interest before I reached the bus stop at the Lisper Steenweg. Bus 423 did not arrive and I took one of the frequent trains back to Antwerp. Bus 21 brought me near the Sterckshof. It started raining.

Distance covered: 32 km. Length of GR: 29,3 km. Flat. Ratio crow’s flight/distance path: 2,5!!

Personal rating:***

2007-07-11T19:40:00.000+02:00

GR12 from Brasschaat castle to Deurne Rivierenhof cafe.

About 1 year ago Simone and I walked from Putte to Brasschaat and now I went with the dog from here 14 km further south. The relentless snoring sounds of the motor ways were never far away. Yet, most of the time I had trees lining my path and I trod mainly honest grass and soil. That went on right before I entered Deurne. At the Rivierenhof cafe I met Simone and we sat at the rather cold terrace having a hot coffee. The weather had been rather unpredictable with virtually no sun, an occasional mild shower and temperatures peaking at 18 degrees.

All in all not a bad section of the GR12.

Distance: 14 km. Flat. Avg. speed: 4,8 km/h.

Personal rating: **

2007-07-09T13:26:00.000+02:00

GR129

From bus stop Ooike Loweg (line 83) to bus stop Schoonbroekstraat (line 21) on the GR129 was 24 km. The first bus on this Sunday left at 9.45 from the railway station at Oudenaarde. It is cool and bright when I start off. After leaving the busy main road the GR takes to the fields west of the city. It appears that all Belgians got on their racing bikes to tour this area but only few take the hiking paths. An old man with no bell nor proper brakes gets a near accident with the dog. I felt very upset not having Mississippi on a leash and started arguing with my conscious.

Oudenaarde is a beautiful city with lots of marvellous buildings. The carillon made my lunch after some 10 kms on the banks of the river Scheld a serene event. After crossing town we went east of the railway line down south. I walked mainly surfaced roads but they were extremely quiet. The undulating fields with mainly maize and beets and the interspersed hamlets made me think of the Ardennes. Via the Muziekbos we (me and my dog) arrived at the Kanarieberg where a real Chimay beer made me slightly dizzy but the last part of the track was only 1,5 km and went downhill. I had to wait for 45 min. at the bus stop and felt happy when the dark clouds gradually drove towards Ronse. Bus, train and car took me after 6 hrs back home.

Total distance 24 km. I went 326 m uphill with a maximum altitude at 134 m

Personal rating: ****

2007-06-20T09:51:00.000+02:00

20th June 2007 GR129

The weather forcast was almost right: up to 25 C. I went this time alone without Simone nor the dog. I drove to Kruishoutem in Belgium and parked the bike at the to the crossing of the GR with the N494 drove on to the crossing of the 128 and 129 near Aarsele and started in bright sunshine on concrete roads along numerous houses. The countryside had a quiet atmosphere but there was nothing spectacular to be seen.

I arrived after 13,3 km at Kruishoutem and decided to walk on to the place where the GR crosses the N459 just north-east of Oudenaarde. Since 95% of the path was paved I took the bike with me. The landscape changed and became slightly hilly and less built up. We passes a castle and an old dismembered mill. The sun shone relentless and the temperature rose to 29C. I started to run out of water. So I knocked at a door and a friendly person understood my request for the precious fluid. In the mean time I walked 30 km and drank 1 l of water and ate a big apple. I guess that this amount is insufficient. So, another lesson was learnt. Fortunatly after getting the extra supply of water I hit road N 459 and mounted the bike to speeded up to the starting point of my trip. The fierce wind helped me. In Opsele I could not withstand the attraction of a big sing advertising Leffe so I visited a local pub. The rest of the trip went fast and I felt very pleased to get to my car at 16.00.

Total distance on GR129: 29,3 km
Uphill: 230 m. Time needed: 6.30 hours.

Personal rating: *** . The stretch north of Kruishoutem: *

2007-06-13T09:31:00.001+02:00

GR129 and 128

Tuesday 12th June 2007. The sound of birds and smell of pig’s dung. Concrete back roads and overcast. These are the main characteristics of this combination of 128 and 129.

Leave your car at the railway station in Deinze and take (app. hourly) bus 87 to Lotenhulle. Go to the Hoeke castle garden at the south end of town and you are on the right track.

After a 2 kms you leave this lovely estate and move into pig keeping country with here and there a herd of masculinized cows. I didn’t hear the disturbing sounds of highway traffic. At the rail line east of Deinze is the crossing between the GR 128 and 129 (N50 58 59.5 E3 26 01.6). For 2,5 km the path follows the old course of the Leie and one enters the outskirts of Deinze. The GR passes the church in town and goes further east along the Leie. Here I leave the path to go back to my car which I parked at the Delhaize’s super market parking lot.

Distance covered: 21 km. Flat. Average speed: 4,3 km/hr.

Personal rating: ***

2007-06-11T11:57:00.000+02:00

GR129 Drie Koningen to Lothenhulle

Sunday 10th June 2007. Overcast and 17 °C. Transport was secured by putting a bike near the church of Lothenhulle and driving to the parking place of Bulskampveld at Drie Koningen. I hit the 129 right away by walking 30 m south. The one time arid area was now planted with trees mainly beech but also pine. A few joggers and others seeking the benefit of the morning. Here and most of the track beyond mostly the sounds of nature were heard. App. 60% of the trip went through forest and 11 km of the 28 was on unpaved roads!!!!. The narrow tar and concrete roads were almost devoid of motorised traffic and cyclists. The track is almost flat.

There was little sun but on warm days the woods may bring some cooling. A fantastic trip which ended by a cycling back for 16 km to my starting point.

Total distance: 28 km. Elevation: 5-27 m.

Personal rating:****

2007-06-02T19:24:00.000+02:00

Wenduine to Varsenare on the GR5a

From Varsenare to Wesduine by bus 52 and the frequent coastal tram took 1.30 hr. In Wesduine the GR5a comes from Bruge and joins the coastline. I walked east instead. The fog shrouded the whit clad farms. The flat lands were covered with enormous fields planted with grain. As the mist cleared the cool wind drove away the excess body heat. The sun shone bright.
Apart from the church, pub and wetlands in and around Meetkerke there was very little surprise along this trip. Only 4,2 km of the 21 was unpaved and it looked that all young, old, thin and fat Belgians, male and females alike, got a new bike at Pentacost.
It was too hot for Mississippi and although she drank enough water she was fully exhausted when I took a nice cool Rochefort trappist beer (one of the few still brewed by trappists themselves) at the local pub in Varsenare.

Length: 21 km. Flat.

Personal rating: *

2007-05-27T10:13:00.000+02:00

Shiny Thursday. 24th May 2007.

From Wesduine (the point where the Gr5A from Brugge hits the coast) to Oostend along the GR5A. The destination was not known until after arriving in Ostend and it need not be because along the entire Belgian coast there runs the "Kusttram" The sun shone and because of Simone's radiculitis I was forced to go alone. Mississippi was my only companion.

To my surprise we walked a very large stretch in coastal pine forest although the traffic was eminently present. Only when the path followed the beach the dunes prevented stopped the noise of oil consumers. The trip up to Ostend was perfect as well as the part where one traverses the local park. A final Trappist (here apart from clergy also the name of a beer) and the ride on the tram made the trip well worth.

Distance: 19 km. Total average speed: 4,0 km/h. Flat.

Personal rating: ***

2007-04-24T13:47:00.000+02:00

GR122 Friday 20th April 2007

Lesdain-Peruwelz. The weather forecast was favourable: that means is not going to be as warm as the previous and oncoming days. 15 degrees Celsius we found just right. And so it was.

The TEC bus took us at 10.14 from Doornik to Lesdain and from there we set off north into nursery country. Apparently, the sandy soil here is quite suitable for growing young trees. We went in south-easterly direction towards Brunehaut. From here we followed the tranquil canalised Escaut river. The views were nice and on the east bank poplar stands broke the wind. After rounding a man made forest we took a rest at the local café at Peronnes were cargo vessels are being repaired and maintained at a lake were the disused canal Peronnes-Blaton-Nimy starts. At Morlies a bridge crosses another old canal named canal Pommereul-Antoing, a fishersman paradise that finds it origine at the same place as the previously mentioned canal. Both canals follow an easterly direction and the GPS showed that we were moving away from Doornik, our destination. We were on another leg of the GR122 than planned. But Peruwelz has good bus and even train connections so not to worry.
The sun still shone bright and sunburn seemed not unlikely.
The whole trail is extremely quite with an occasional cyclist and no hikers. Just 2 km before the road Peruweltz-Wiers we leave the GR to catch a bus to Antoing and Doornik where we parked the car nearby the railway station.

Distance: 22 km. Lowest point: 15 m. Highest: 50 m. Avg.speed: 4,0 km/h

Personal rating: ***

2007-03-27T11:51:00.000+02:00

GR126 Dinant to Godinne

This Monday 26nd March 2007 spring started with 2 °C when the sun rose above the outskirts of Brussels and 22 °C in the afternoon in Namen.
The 8.35 train took 11 min. to bring us from Godinne to Dinant.
Just a 100 m east of the top of the cable way we started on the 126 proper. It lead us down the old ramparts of Dinant back down to the river Meuse.
We passed the Leffe brewery and went uphill onto the plains above the Meuse valley (289 m). There was abundant sunshine and we had to take off most of the warm clothing. The paths through the forest were extremely muddy but this did not adversely affect our mood.

We descended again into the valley to the lovely hamlet of Houx (91 m). After a short rest at the cemetery (!) we went up into the woods again but this time the path was fairly firm. The small village of Evrehailles had a butchery but not a café were we had hoped for, so we descended once more. This time to the stone quarry at Ivoir.

A steep ascent followed by a gradual descent to Godinne brought us back to our car after we passed the narrow long tunnel under the road and railway station.

Total distance covered: 22 km. Uphill: 678 m. Mx. Height: 289 m.

Covered road surface: app: 20%

Personal rating: ****

2007-02-16T16:39:00.000+01:00

Thursday 15th February 2007

After a full day rain the weather forcast was promising and we took to the N8 where we parked our car 2 km from OLV Lombeek. Bus 128 brought us to Ninove and the train to Zandbergen. At first we went south with the sun shining in the eyes. The wet surfaces were shiny and the muddy paths took most of our attention. It was a real mix as well in the sense of the scenery as well the trail itself. App. 50% was surfaced and more or less than 20% of the trail was shaded by trees. Although houses were all around us it was remarkle quiet and the sound of tyres speeding on the concrete was seldom heart.
The marked GR stretch was 19,5 km. But from OLV Lombeek to the car took another 5 km.
We climbed 244 m with the highest elevation at 94 m and the lowest 42 m.
Personal grading: **

2007-02-05T10:21:00.000+01:00

LAW 11 on Saturday 3-2-7

We had been waiting for sunny days and this Saturday was predicted as such. So we took our hiking boots, dog and day pack and hurrierd to our local bus station where LAW 11 or "Grenslandpad" hikers in Easterly direction had to take the bus in order to cross the Westerscheld.
We took to the west. The noise and smell from the giant Dow factory were blown by northerly winds in our direction.
The castrated Braakman creek was in the process of renovation yet again by man's intervention. Anyway, it look somehow promising. Finding trail markings got a new dimension and was quite fun. Tarred road and speedy cars followed us like stinging insects until we had crossed the main traffic road in Zeeuws-Vlaanderen and entered the Braakman woods again. By that time evil smells and noise was greatly diminished and we enjoyed a real forest feel. This part of the trip was great. At the crossing of the N560 with the Isabella canal we left the trail and walked for 5 km towards Philippine where we took the bus to our starting point.

Distance (total) 19,5 km. Flat. Quite a bit of tar, noise and bad smells.

Personal rating: *

2007-01-15T18:05:00.000+01:00

GR512 OLV Lombeek to Halle

After 1 month of clouds rain and storm the weather turned more hiker friendly.

We drove to Halle (B) and bus 163 took us in 35 munutes to OLV Lombeek.

Just south of the church we met 512 and followed the well marked trail up to 3 km north of Halle. Sometimes very muddy but otherwise very scenic paths lead us through slightly hilly terrain. Most of it was unpaved. It is not very shady but this was difficult to assess because of it being wintertime.

The whole trip covers 28,5 km of which 24 was the GR. We had no proper rest because the restaurants were all fully booked on this bright Sunday.

The lowest point was 20 m above sea level and the highest altitude 80 m. Our average speed was 4,0 km.

Personal grading: ****

2006-11-13T19:56:00.000+01:00

Walcourt-Famouilx

The GR12 runs from Amsterdam to Paris. On Saturday 12th November the 2 hrl. train brought us in 14 min. from Famioulx to the starting point. The weather forecast was good and sunshine and strong winds accompanied us when we left Walcourt to enjoy the rolling hills. Many of them still covered in green. The trees are partially devoid of their green foliage. After mere 1 km we were stopped to continue our path into the forest because of hunting. A victory of the appreciation of man's primitive roots. It took us a good 7 km (2 hrs.) to circumvent the woods using concrete roads. nevertheless, the landscape was beautiful and hills were followed by wind breaking forests. The sun left us and in darkness we entered Famioulx.
An very enjoyable stretch of the GR12 with lots of ups and downs.

Our rating: ****

2006-10-22T13:02:00.000+02:00

Saturday 21st October 2006

A south westerly wind made the big pine trees sing. It felt a bit spooky. They were planted to cover the land dunes. A large section of the GR564 we did today ran through this kind of landscape.

We took bus 180 from Lommel and got out at Hechtel’s major road crossroads. It took some serious deduction to guess where to find the GR markings. Eventually we found them east of this little village. The signs where rather poor and the track followed tarmac and concrete roads. Not to our liking. After crossing the main Lommel Hechtel road from east to west we got into a military area and at a distance we heard the shooting. Somewhat further north we joined a newly made concrete road obviously created for cyclists and reached the huge and equally impressive German war cemetery of Lommel.

39000 Soldiers are buried here. We were told that each cross represents 3 soldiers. The entrance is a typical German contemporary building and the rather strong massive monument at the head of the actual grave yard made God part of the war. Most dead are boys just short of their twenties. So, probably only parents, by now already a long time dead themselves, were the main people who grieved.

This cemetery is a stark witness of the crime we call war.

We reached Lommel city app. 7 hours after we left Hechtel. This walk was about 26,5 km.

Personal rating: ** maybe *** in summer.

2006-10-11T18:53:00.000+02:00

8-10-6 Staartse heide

It felt like summer apart from the thin mist which gently covered the fields in between the woods.
We left for Ossendrecht and followed a self made route using the new topographic map from Garmin. The churchgoers went home and contrasted with our hiking outfit and probably our appearance too.
North it went and soon we entered the pine forest from where drinking water was pumped to dryer areas. It was quiet and the pungent smell of the mushrooms made it more than clear: it was autumn.
After rounding the Zwaluw meer we crossed the main road from Bergen op Zoom to Antwerp and entered the "Staartse heide". My route went into a protected area and passed the foresters home. Not even the noise produced by walking on the gravel that surrounded the house apparently alerted anyone.
Obviously, the paths were hardly trodden and our conscious minds made the trespassers felt a little awkward. Just along the Belgian border we were in non reserved territory.
In 5 hours we covered almost 18 km on this most fantastic day hike.

Our rating **** (including the forbidden track) otherwise ***

2006-09-17T13:37:00.000+02:00

16th September 2006. The GR12

Putte-Brasschaat. A stretch of the GR 12 just into Belgium. It was a bright sunny Saturday. At 10.45 the bus dropped us in Putte at a stone throw from the Ravenhof, a beautiful castle bathing in the morning sun and surrounded by a medium sized park. The sun still got filtered by some mist. It felt idyllic and was a very relaxing start. We were the masters of the silence.

We followed the WW1 anti tank ditch while the sun battered our heads at temperatures around 23 degrees Celsius. The ditch itself was marked with concrete bunkers but the surrounding water was clear and looked full of life. The abundance of trees provided enough shadow.
It was a big contrast with the posh houses with its Belgian and Dutch cars parked on the paved driveways. These houses and the tarred roads formed a background of our trip we definitely did not like.

The GR was not well marked on the Franselei so we walked an extra 2 kms. In the forest we fortunately retrieved the track which compensated for our pessimistic mood. The rest of the trip was fine again and at the castle in Brasschaat we left the GR which runs to Schoten and walked another 5 km to our car at the Donk church bus stop in Ekeren.

All in all a nice trip on a fantastic September day but unfortunately too much in a build up area.

Total distance covered: 28,9 km. GR12: 18 km.

Personal rating: **

2006-09-06T17:28:00.000+02:00

GR129j trekking

What was supposed to be 3 days in the Haut Pays of the Belgian province of Hainaut became a 2 day trek. The new junction GR between the 122 and 129 called GR129j runs over a distance of 51 km south of Mons.
We left the car at Givry, at the connection with the 129, went by bus to Mons and from there by train to Quervain and again by bus to Angreau (2,5 hrs).
To start on the western connection in France at 3,8 km looked too difficult to organize transport to. So we started off around 16.00 in full sunshine and went off to a B&B which happened to be in a little town just short of Athis called Fay le Franc just half a km from the border with France.
The whole route was beautiful, hilly and the Bois l`eveque was a stiff go. Virtual no other hikers (as usual) The slightly hilly countryside provided no difficulties with the lowest point at 45 m just after Angreau and the highest at km 30 with 160 m. The large fields were partially ploughed while others were still green.
The track passes many small rural villages which forms a nice variation of the scene.
After a good night sleep the next day was a long one. We did not find a place to spend the night and decided to go back to our car in Givry at 31 km from the starting point. The last kms could have been more pleasant if we had not felt too tired.

All in all rating ***

2006-07-24T18:08:00.000+02:00

The GR128
From Wolvertem to Mazenzele

8-7-2006. Wolvertem on the old freeway from Antwerp to Brussels. We parked our car in Mazenzele and left a bike (for me to come back on) in Wolvertem. Right onto the small fields paths and away from tar and car.
Almost the entire route consisted of non paved roads and amazingly we encountered few dogs and only an occasional sewer smell bothered us.
Halfway we "discovered" the starting point of the GR126.
It is a fairly flat section of the GR128 with a max. altitude of 80 m. The lowest point being at 20 m.
It took us 6 hours to cover the 19,9 km.
Personal rating ****

2006-07-11T18:27:00.000+02:00

Poco de Inferno 22-6-7

Manteiras in the Portugese Serra de Estrela was the starting Point of our 18 km trip to the Poco the Inferno, an impressive waterfall in this protected highland area. And due to the Portuguese dislike of strenuous walks there is a fully paved road to this site. Not that we saw many people on this weekday: only a Belgian couple enjoying the absences of humans. The 6 km path to the Poco is largely unsealed and fairly steep. The scenery is beautiful. The way back is all tar but that didnÂt matter so much because there were few other traffickers.

A triangular walk of 18 km. Fairly good ascent the first 6.

Personal rating **

2006-07-10T18:21:00.000+02:00

Deep in the valley on 20th June 2006

Portugal, Porto de Mos. A South African Young couple exploits an old paper mill on a 20 ha large farm. Walking: free. So we took to the hills in the bright cool morning. The path was hilly but far less than what we were used to. Soon we get a nice, although hazy, view on the local Moor castle which gradually disappears behind the hill. The farm borders the National Park. We head north and planned to come back along the valley floor. Suddenly our path ends in an new olive yard so we followed the dry river bed. Pleased with the progress we thought it to be a good decision until pools appeared full with weeds and rimmed by wild rose bushes and the spider branches of numerous blackberries. Our simple knife was all we had so we had to take chances, got badly bruised and did not care anymore about staying dry. The water was clear and clean. Stone walls at the river banks indicated human interference and the nearby farm. We strained our stiff muscles to the limit to climb it and arrived in a backyard and eventually to the farm’s swimming pool. We made it at last.

Distance: 7,3 km. Highest point: 286 m. Lowest 146 m.

Rating: ***

2006-06-10T20:07:00.000+02:00

A blistering hot Saturday: 10th June 2006.

We knew that it was going to be hot the coming week so we thought to enjoy the GR128 (from Wissant to Aken), at least a part of it, as soon as possible. Mazenzele to Aalst. We took the bus in Aalst to Asse en changed there for another 3 km to Mazenzele. The sleepy busdriver almost forgot to drop us at the right busstop.
Some walking around the place made us find the GR markings. Unfortunatly it does not pass the beautifull Roman chuch and the authentic café. Crossing the main road was enough to enter fields and woods. The latter were more than welcome because the temperature started already to rise at 10.15. We and the dog needed lots of water and we took it before we felt our drying mouth. The hills were slichtly undulating and the road was most of the time unpaved. The markings were reasonable to good and we missed them only twice. This area appeared less build up then south of Aalst. We loved it very much. In Moorsel we had a beer and were still so thirsty that I drank it too fast with some dizziness as an unwanted result. The last stretch followed an old railway track also used by cyclists.
We took 5 hours to cover 16,5 km.
Personal rating: +++

2006-06-09T17:52:00.000+02:00

GR5a Zandbergen-Aalst

27 km stiff walking. At Aalst we took the train which dropped us right on the GR track in Zandbergen. Surprisingly many non surfaced roads meandering through the large gardens of a build up area. We did not expect this. There was little cover from the sun and an occasional `very' muddy stretch. The air cooled us down and with plenty of water we made it back to Aalst.
In a good 7 hours we covered the well marked flat route.
Personal rating:+++

2006-05-14T14:41:00.000+02:00

GR128 sweating on Saturday 13-5-6

A beautiful, slightly overcast day with expected temperatures around 20 degrees did us decide to hike from Berlare near Dendermonde to Aalst. Bus nr 54 brought us from Aalst railway station to the starting point just 1 km from the bus stop (30 min).
Soon after walking on some surfaced roads we were pleased to see the real landscape: low flatland with lots of ponds and mud pools. Of course in this time of the year with lush vegetation. The old courses of the river Scheld were clearly identifiable.
The weather was perfect with sometimes even a bit to much sun. At Appels we crossed with the free ferry, as sole passengers, the river and continue surrounded by fairly busy roads through the various Flemish villages to Aalst. A beer and a view on the beautiful church of Mespelare (850 inhabitants en at least 2 bars) was a perfect rest stop. It took us another four hours to get to the car.

Distance: 36 km. Surfaced roads: about 50%. Little shade. Flat.

Personal rating: ***

2006-04-04T21:49:00.000+02:00

La salud del sierra.

22-2-2006. Crosses on hilltops are unresistable when you got the right genes switched on. From our hotel room this holy symbol lured us into the high mountains around Real de Catorce (2600m) in the Central Highlands of Mexico.
Of course perfect bright skies.
After passing through the old rooms and courts of the abandoned San Augustin convent we followed a nice donkey path on the grey bare mountain. We only encountered an, some fright provoking, sheppard and a lonely cowboy before we sat alongside the once thought unreachable cross. The serene view on Real was what we got.
A fine day with mild climbing. It took us a couple of hours to go up and 1,5 to go down along a barely marked path.

An easy trip. Rating: 3/5.

2006-04-02T14:00:00.000+02:00

250 m plus

2nd April 2006

Walcourt-Philippville: a part of the GR 12 covering the beautifull hilly farm landscape with the wild current Yves and small villages bearing the marks of the economic misery from 50 years ago.
We encountered high winds, bright sunshine and a couple of fierce thunderstorms. The ambient temperature of 11-14 degrees Celcius was ideal. Simone's neuropathy of her right arm was not, but in spite of this she made it: a total of 21 km.

Duration: 6 hours.
Personal rating: 4/5. Best suited for a bright cool day without rain.

2006-02-05T13:34:00.000+01:00

Pathfinding made a sport.

Saturday 4th Februari 2006

We decided to make a short hike on the GR561 from Mol railway station to Geel guided by the 1985 Michelin map. The latter we treasure because they contain those important GR trails.

We soon discovered that a large section of the GR561 was transformed into a surfaced road lined by big estates. Anyway, just before reaching Bel, at km 7, the faint red/white stripes were replaced with bright ones as were Simone's mood as well as mine and that of the dog who hates the impersonal large windy metal beasts.
The sky was slightly overcast and the sun didn't manage to warm our heads. We did not encounter anyone who was so brave to face the sun's 4 degrees heating effort.
All in all we enjoyed the 18,5 km easy hike although we did this trip some years ago in much more sunny conditions.

Personal rating: ***

2006-01-22T20:00:00.000+01:00

Sunday 22nd January 2006

Sunday off but the sun planned an simular duty. Since Inanda and Arie wanted to visit us we took a stretch of the GR126 from Wetteren to Berlare. From Wetteren railway station it is another 4,5 km to the trail head. Innitially a rather boring track with lots of tarmac and concrete. After Uitbergen beautiful "moers"and a reasonable surface of the dirt road. At Berlare we left the GR and crossed the Schelde to go back to our car at the Schoonaarde railway station. Total distance: 21,5 km of which 4,5 km to the start and 2 kase to the parking lot. The dull weather prevented me from taking any pictures. This is not really an good excuse: I probably was just to lazy to unpack my camera.

Personal rating: ***

2006-01-08T11:03:00.000+01:00

Saturday 7th January 2006

This was the first hike this year. We like to spend as much time in nature as possible. In 10 years our environment will probably have changed a lot.
This time we walked the GR 579 from Bossut to Huldenberg. Simone and I took the Lijn bus number 344 at 10.20 in Huldenberg and arrived 30 minutes later at the familiar bus terminal in Hamme Mille. From there it is a 3 km hike through the fields to the starting point at Bossut village. The once muddy roads were solidly frozen allowing a better pace than at previous walks around here. There was little sun but the abcense of rain made it perfect hiking weather.
The total distance on the GR was 13 km with a variety of plains and woods. This hike is beautiful but not advisable on a hot summer day. We enjoyed this trip.
Total trip length: 16,5 km. Total distance hill up: 140 m.
Personal rating: ***

2005-12-24T13:00:00.000+01:00

Friday 23rd December in the clouds.

An extra day of and some pre-meals exercise was the aim when we went to Deurle on the GR128 to cover the 18 km to Sint Pieters railway station in Gent. Lijn 77 covers the whole distance and delivers a punctual service. The path follows may a time a tarmac road and is often in build up areas. A showpiece of the economical wealth of many Belgians who obviously exchanged beautiful woods for enormous houses with huge gardens where often only a gardener will be seen. I did not enjoy this trip since this was reminding me of developing countries with the well known income gap between rich and poor. Once upon a time.... the countryside must have been stunning with the slow moving river Leie and probably unprotected shores not hidden by homemade piers.
Distance 18 km. Flat
Rating: *

2005-12-18T15:16:00.000+01:00

The GR 579 and self punishment

Saturday 17th December 2005
With Simone and Mississippie as excellent companions. After a night baby sitting at Inanda and Arie's home at the Tortelduivenlaan in Brussels we had an early morning start and went by car to Hamme-Mille. From here to the starting point at Jodoigne with TEC line 18.
Plan: GR 579 from here to Bossut.
The starting point is 700m from the village centre on the main road to Wavre. Take the Rue de Chebais in southern direction and follow the well marked path. Many poles used for the well known red-white GR marks were covered by snow from the north west face. Soon we ourselves in hilly countryside. The air temperature was 2- 4 degrees Celsius and soon after we set off the clouds released vast quantities of snow. At regular intervals the sun took a peep to view the magnificent landscape.
The track: 450 m after starting the heighest point was reached at 136 m and at km 16,5 45 m was the lowest. Total climbing was 448 m.
A large part of the track runs though open countryside and we never experienced so many muddy roads in one day. (Rain and snow the previous day were probably the culprits. Only Jodoigne offers some restorative facilities. Hot chocolate would have come as a gift from heaven. Instead we quenched our thirst with icy cold water from our bottles.
Total distance covered: 18 km.
Overall rating: ****

2005-11-20T15:16:00.000+01:00

Solo con perro.

Lokeren to Moerbeke. Just into Belgium. A bit sad weather with low clouds and mist. Only 2-5 degrees Celsius. Extremely simple trip: along an old railway track, the remainder follows the Moervaart, a winding canal to drain off the land after man build a big canal: that from Gent to Terneuzen. This canal prevented the natural run off of water.
100% flat. A restaurant/bar at start and finish and one in the middle too in case 14 km can't be done in one go.

Probably also a prerequisite for Belgian hikers.
Rating: ++

2005-11-14T21:46:00.000+01:00

Sunday 13th November 2005.

Gr579: from Huldenberg (GR) to Bosut (GR) and on to Hamme Mille.
We left at 8.30 and took 1.30 hrs to get to Hamme Mille where the hourly bus No 344 of the Lijn dropped us 28 minutes later in Huldenberg, the starting point of our hike. Well marked (at times) and bright sunshine, freshly ploughed undulating fields with a hint of mist in the morning brought us 30 km later to our car.
From the most southerly point of this route, near the railway station in Tileul, we left the GR and followed for a short distance the railway, crossed a field and were friendly asked wether we were "perdu" when we walked a very quiet forest lane leading to a castle. We were equally friendly given permission to cross the estate. Past the railway we followed for a short distancethe main road from Waver to Leuven. App. 7 km on a back road we arrived at Hamme Mille. A tarmac road to the east of Bosut carried the well known red-white bars from our lost GR.
At darkness, tired after the 7 hr trip we sank into the seats of our Nissan Prairie.
Summary: Fantastic scenery close to Brussels. Alt.max: 104 m. Alt min: 35 m. Rating:****

2005-10-02T21:46:00.000+02:00

1-10-2005
Walking the GR 129 between Landelies and Le Bultia.

Transport: Train Charleroi Sud to Landelies (hourly sevice). Le Bultia: TEC bus No 451 to Charleroi Sud.

Distance: 23 km. Alt.max: 232 m. Uphill: 258 m. Total avg. speed: 3,8 km/hr. Moving: 4.50 hrs. Resting: 1 hr.

2005-09-18T19:42:00.003+02:00

Saturday 17 september 2005.
The dog was my companion today. At 9.30 I left by bus (De Lijn No 21) from Sint-Maria Oudenhoven dorp to Ronse railway station. From here on with TEC line 87b to Crimont. At 9.07 northwards on the GR 129 untill the turnoff. East onto GR 122 + GR5a. In Brakelbos the latter turns right and the 122 (direction Zwalm on the sign post) carries on straight up to Sint Goriks Oudenhoven and arrive 6.30 hrs after departure at Grimont. It takes another 30 min. to Sint-Maria Oudenhoven where I parked the car.

Highest point 153 m. Reasonable variation in landscape. Mostly sunny.
Total distance covered: 32 km. Alt.max. 153 m. Quite a few small hills. Total time 8.45 hrs of which 1 hr resting time.
Personal rating: +++

2005-09-04T20:02:00.000+02:00

2-9-2005: hiking the GR129 from Lens to Bouvignies: 22 km. Add another 2,5 km to Ath's railway station. The station in Lens is a mere 300 meter from the GR.
Time it took: total 7.00 hrs. of which 1,30 hrs. resting. Total uphill: 180 m. Alt.max. 77 m. Alt.min: 41 m.
Fairly flat with little shade but wide views. Temperature this day 26-29 C. Rating: ++

2005-08-27T17:45:00.001+02:00

20-8-2005 Hiking from Ronse to Ath
11.00: train from Ath to Lessine from there on with the bus to Ronse railway station: app. 45 min.
In Ronse take GR5a+GR122 to east and later on the Kanarieberg turn right. For a short distance GR5a, GR122 and GR129 run together. Follow GR129 to Bouvignies and leave GR129 and walk 3 km to Ath railway station.
Plenty of hills (up to 140 m), unpaved roads, kilometers (37+3) and rain (6 out of 7 hrs). Nevertheless beautifull.

2005-07-31T19:05:00.001+02:00

30-7-2005: GR 122 Pottes-Obigies: 25,2 km, 5.28 hrs walking; 1.11 hrs resting. Hardly any altitude changes.